ابتلا به زگیل تناسلی از طریق تماس جنسی با فرد آلوده به ویروس اتفاق می افتد. تزریق واکسن HPV و استفاده از کاندوم، به کاهش خطر ابتلا و یا پیشگیری از زگیل تناسلی کمک می کنند. زگیل تناسلی نوعی عفونت جنسی (STI) است که توسط ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) ایجاد می شود. اگرچه ابتلا به ویروس HPV هیچ گونه درمانی ندارد، اما می توان زگیل های تناسلی را برطرف نمود.
این زگیل ها به صورت برآمدگی های کوچک منفرد یا گروهی در ناحیه تناسلی فرد ظاهر می شوند. بعضی از این زگیل ها آنقدر کوچک هستند که با چشم دیده نمی شوند. درمان این بیماری فقط به برطرف شدن زگیل ها کمک می کند و ویروس HPV را از بین نمی برد.
پیشگیری از زگیل تناسلی
برای پیشگیری از ابتلا به زگیل های تناسلی، اول از همه باید با پزشک خود در مورد واکسن HPV صحبت کنید. اکثر برندهای واکسن در برابر انواعی از HPV که باعث زگیل تناسلی می شوند، ایمنی ایجاد می کنند. این کار، بهترین راه برای پیشگیری از هرگونه مشکلات مرتبط با HPV (از جمله زگیل های تناسلی) است.
زگیل تناسلی از طریق تماس جنسی با فرد مبتلا (از جمله رابطه جنسی واژینال، مقعدی و دهانی) منتقل می شود. بنابراین، تنها راه مطمئن برای پیشگیری از ابتلا به این بیماری و همچنین سایر بیماری های مقاربتی، پرهیز از هرگونه تماس جنسی با افراد دیگر است. اما این کار عملا امکان پذیر نیست. بنابراین آگاهی از چگونگی داشتن یک رابطه جنسی ایمن، اهمیت بسیار زیادی دارد.
استفاده از وسایل محافظت کننده (مانند کاندوم و دنتال دم) هنگام برقراری رابطه جنسی، خطر ابتلا به بیماری های مقاربتی (از جمله زگیل تناسلی) را بسیار کاهش می دهد. همچنین، در صورت مشاهده زگیل در ناحیه تناسلی یا مقعد شریک جنسی خود، باید از داشتن رابطه جنسی با او خودداری کنید. چرا که این زگیل ها به راحتی منتقل می شوند.
اما به خاطر داشته باشید، حتی زمانی که زگیل های تناسلی وجود ندارند یا دیده نمی شوند نیز ممکن است آنها را دریافت نموده و یا منتقل کنید. بنابراین هنگام برقراری رابطه جنسی، حتی در صورتی که به نظر می رسد هیچ گونه مشکلی وجود ندارد، حتما از کاندوم استفاده کنید و آزمایشات مربوط به بیماری های مقاربتی را به طور منظم انجام دهید.
- همیشه در زمان برقراری رابطه جنسی از کاندوم استفاده کنید.
- واکسن HPV را دریافت کنید.
- آزمایشات مربوط به بیماری های مقاربتی و هر گونه درمان مورد نیاز برای این بیماری ها را انجام دهید.
- اگر به HPV یا زگیل تناسلی مبتلا هستید، این مسئله را با شریک جنسی خود میان بگذارید تا آزمایشات مربوطه را انجام دهد و در صورت لزوم تحت درمان قرار بگیرد.
- از داشتن شریک های جنسی متعدد اجتناب کنید و یا تعداد شرکای خود را محدود کنید.
جلوگیری از انتقال زگیل تناسلی
اگر متوجه شدید که زگیل تناسلی دارید، سعی کنید خونسردی خود را حفظ کنید. چندین راه برای جلوگیری از انتقال این بیماری وجود دارد که برخی از آنها عبارتند از:
- شریک جنسی خود را تشویق کنید تا با یک پزشک متخصص در مورد واکسن HPV صحبت کند. اکثر برندها می توانند در برابر انواعی از ویروس HPV که باعث زگیل تناسلی می شوند، ایمنی ایجاد کنند.
- هنگام رابطه جنسی (دهانی، مقعدی و واژینال) حتما از کاندوم یا دنتال دم استفاده کنید.
- اگر زگیل های قابل مشاهده دارید، از برقراری رابطه جنسی خودداری کنید (حتی با کاندوم). ممکن است در قسمت هایی که کاندوم آن را نمی پوشاند نیز زگیل وجود داشته باشد.
- از سیگار کشیدن اجتناب کنید. خطر ابتلا به زگیل های تناسلی و همچنین احتمال عود مجدد زگیل ها بعد از درمان، در افرادی که سیگار می کشند بیشتر است.
- حتما قبل از برقراری رابطه جنسی به شریک خود بگویید که زگیل تناسلی دارید تا بتوانید با همکاری یکدیگر از انتقال آن جلوگیری کنید.
واکسن پیشگیری از زگیل تناسلی
بله، واکسن HPV می تواند در برابر انواع خاصی از ویروس HPV (از جمله آن هایی که باعث زگیل تناسلی و برخی سرطان ها می شوند) ایمنی ایجاد کند. بیش از 100 نوع ویروس HPV وجود دارد. حتی اگر قبلا به نوعی HPV مبتلا شده باشید که باعث زگیل تناسلی می شود، واکسن همچنان می تواند در برابر انواع دیگر HPV ایمنی ایجاد کند.
مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC) توصیه می کند که مردان و زنان تا سن 45 سالگی، برای محافظت در برابر HPV واکسینه شوند. تزریق واکسن HPV در سنین پایین تر و قبل از شروع فعالیت جنسی (یعنی قبل از اینکه فرد در معرض خطر قرار بگیرد) ایمن تر و موثرتر است.
بیشتر افراد از 11 یا 12 سالگی واکسیناسیون را شروع می کنند. اما دریافت واکسن بعد از 18 سالگی نیز هنوز موثر است و مطمئنا باید مورد توجه قرار بگیرد. HPV شایع ترین بیماری مقاربتی است و می تواند منجر به برخی سرطان ها و همچنین زگیل تناسلی شود. در ایالات متحده سالانه بیش از 14 میلیون نفر به عفونت HPV مبتلا می شوند.
علائم زگیل تناسلی
زگیل های تناسلی معمولا چند ماه بعد از تماس جنسی با فرد مبتلا به HPV ظاهر می شوند. گاهی اوقات زگیل ها چند روز یا چند هفته بعد ایجاد می شوند، درحالی که در برخی افراد ممکن است چند سال بعد ظاهر شوند. همچنین، برخی از افراد ممکن است به HPV مبتلا شوند اما هرگز دچار زگیل های تناسلی نشوند.
زگیل ها معمولا به صورت برآمدگی های کوچک گوشتی در ناحیه تناسلی ظاهر می شوند و می توانند ظاهری صاف و یا برآمده (مانند گل کلم) داشته باشند. اگرچه برخی از آن ها آنقدر کوچک هستند که با چشم قابل رویت نیستند. در زنان، زگیل های تناسلی ممکن است در داخل واژن، روی فرج و اطراف مقعد ایجاد شوند. زگیل های تناسلی به ندرت روی لب ها، دهان، زبان و یا گلو ظاهر می شوند.
درمان زگیل تناسلی
همانطور که پیش تر نیز گفته شد، متاسفانه عفونت HPV هیچ گونه درمانی ندارد، اما می توان زگیل ها را از بین برد. برای از بین بردن زگیل های تناسلی، نباید از داروهای بدون نسخه که برای انواع دیگر زگیل (مثلا زگیل های دست یا پا) ساخته شده اند، استفاده کنید. برای زگیل های تناسلی داروی خاصی وجود دارد که فقط با نسخه پزشک می توانید آن را تهیه کنید.
برای درمان این زگیل ها، پزشک ممکن است در مطب از نوعی ماده شیمیایی استفاده کند و یا دارویی برای شما تجویز کند تا در خانه از آن استفاده کنید. همچنین پزشک ممکن است از لیزر درمانی، کرایوتراپی (منجمد کردن) و یا الکتروسرجری برای از بین بردن زگیل ها استفاده کند. عمل جراحی نیز یکی از گزینه های درمانی است.
دکتر شهریار ناطق متخصص اورولوژی در تهران